Artiesten - c

• 

  Camero, Candido

  Candido Camero (22 april 1921) is één van de beste bongo- en congaspelers van zijn tijd. Zijn talent bracht hem ver buiten thuisland Cuba; trompettist Dizzy Gillespie haalde hem naar New York. Candido’s bekendheid zorgt ervoor dat hij een voorbeeld voor vele percussionisten was en is. Hij speelt vooral latin-jazz, maar ook rechttoe rechtaan jazz. Candido deelde het podium onder andere met Dizzy Gillespie, Billy Taylor, Stan Kenton, Machito en Tito Puente. Als sessiemuzikant nam hij ook platen op met onder andere Art Blakey, Sonny Rollins en Wes Montgomery.  Lees meer »
• 

  Carter, Benny

  De carrière van Benny Carter (8 augustus 1907 - 12 juli 2003) is opvallend lang. Altsaxofonist, componist, bandleider en arrangeur Carter was actief van ongeveer 1922 tot 1997. Hij en zijn composities en arrangementen gaan de hele wereld over. Carter speelde met legendes als Fletcher Henderson, Duke Ellington, Sidney Bechet, Earl Hines en Django Reinhardt. Hij schreef voor Henderson, de filmstudio’s in Hollywood, Ella Fitzgerald en Ray Charles. Carter was een pionier en een voorbeeld voor bijvoorbeeld Miles Davis. Later in zijn leven gaf hij ook enkele keren les aan de universiteit. Benny Carter was één van de stijlbepalende altsaxofonisten vóór Charlie Parker.  Lees meer »
• 

  Carter, Ron

  Cellist, contrabassist en componist Ron Carter (4 mei 1937) heeft al meer dan 2000 albums opgenomen en is nog steeds actief als musicus en docent. Hij werd bekend bij het grote publiek toen hij in 1963 in het veelgeprezen jaren-zestig-kwintet van Miles Davis terecht kwam. Verder speelde Carter met grootste collega’s als Cannonball Adderley, Eric Dolphy, Thelonious Monk, Bill Evans en McCoy Tyner. Hij maakte ook uitstapjes naar andere muziekstijlen. Zo speelde hij met bluesheld B.B. King., het nauwelijks te definiëren Kronos Quartet, hiphopgroep A Tribe Called Quest en rapper MC Solaar. Carter staat bekend om zijn vlekkeloze techniek en veelzijdigheid.  Lees meer »
• 

  Chaloff, Serge

  Als baritonsaxofonist Serge Chaloff (24 november 1923 – 16 juli 1957) niet op 33-jarige leeftijd overleden was, had hij misschien wel net zo groot kunnen worden als tijdgenoot Stan Getz, die 64 jaar werd. Chaloff wordt geboren in Boston als zoon van twee professionele pianisten. Julius Chaloff is pianist van het Boston Symphony Orchestra en moeder Margaret geeft les aan Herbie Hancock en Keith Jarrett op Berklee College of Music. Serge Chaloff is één van de eerste bekende baritonsaxofonisten en in die hoedanigheid een voorbeeld voor velen.  Lees meer »
• 

  Chambers, Paul

  Contrabassist Paul Chambers (22 april 1935 – 4 januari 1969) wist in de krappe veertien jaar dat hij professioneel actief was meer dan 150 albums op te nemen. Op ongeveer tien daarvan fungeerde hij als bandleider. Toch deed zijn hoge productiviteit niet af aan de kwaliteit van de albums. Chambers speelde mee op jazzklassiekers als John Coltrane’s Giant Steps (1960) en Miles Davis’ Kind of Blue (1959). Verder speelde hij met onder andere Sonny Rollins, Wes Montgomery, Thelonious Monk, Abbey Lincoln, Herbie Hancock, Julian “Cannonball” Adderley en Chet Baker. Hij was een gewaardeerde lid van vele ritmesecties, een van de belangrijkste bassisten van zijn tijd en een van de eerste jazzbassisten die gestreken solo’s opnam.  Lees meer »
• 

  Cohn, Al

  Al Cohn (1925-1988) was een tenorsaxofonist, componist en arrangeur die eind jaren vijftig in de band van Woody Herman speelde. Zijn bekendheid werd daar overschaduwd door die van saxcollega Stan Getz, maar de bijdrage die Cohn leverde was zeker ook waardevol: enkele van zijn composities werden grote hits. Later trad Cohn voor lange tijd op met een succesvol kwintet, dat hij samen met Zoot Sims aanvoerde.  Lees meer »
• 

  Coleman, Ornette

  Componist en saxofonist Ornette Coleman (9 maart 1930) was in de jaren vijftig en zestig één van de pioniers van de free jazz. Zijn optredens en albums maakten de tongen los: door de één werd hij gezien als een luidruchtige beeldenstormer, de ander vond hem een genie. Hij maakte in zijn beginjaren furore met gelijkgestemden als Don Cherry, Paul Bley en Charlie Haden. In de jaren zeventig en tachtig blies hij zijn carrière nieuw leven in met doorgecomponeerde modern klassieke werken en zijn elektrische fusion-band Prime Time. Anno 2009 treedt Coleman nog regelmatig op in de Verenigde Staten, Canada, Zuid-Amerika en Europa.  Lees meer »
• 

  Coles, Johnny

  Zijn naam doet waarschijnlijk bij weinigen een belletje rinkelen. Trompettist Johnny Coles (3 juli 1926 – 21 december 1997) mag dan zelf geen beroemdheid geworden zijn, op zijn cv staat wél een ellenlange rij beroemde werkgevers. Hij speelde onder andere met “Philly” Joe Jones, Charles Mingus, Astrud Gilberto, Duke Ellington, Herbie Hancock, Ray Charles en Gil Evans. Als bandleider nam de trompettist slechts vier albums op. Coles stijl was warm en helder en hij was actief in een verschillende genres zoals rhythm-and-blues, bigband swing en bebop, maar speelde ook marsen en polka’s.  Lees meer »
• 

  Costanzo, Jack

  Percussionist Jack Costanzo (Chicago, 24 september 1922) heeft een toepasselijke bijnaam: “Mr. Bongo”. Niet alleen om zijn uitstekende bongospel, maar ook omdat hij een van de eerste bongospelers in de Verenigde Staten was. Costanzo begint als danser en dansleraar (hij toert als koppel met zijn vrouw), maar komt begin jaren veertig in een danszaal in aanraking met bongo’s.  Lees meer »
• 

  Count, Basie

  Pianist, componist en bandleider William ‘Count’ Basie (21 augustus 1904 – 26 april 1984) heeft geen grote namen op zijn cv nodig om zijn grootsheid te bewijzen. Hij is zélf de klinkende naam én de grote mentor die de carrière van menig collega een boost gaf. Muzikanten als Herschel Evans, Lester Young, Joe Williams en Jimmy Rushing kwamen tot bloei in zijn band. Basie stond bekend als de bandleider bij uitstek. Hij was enthousiast, subtiel en relaxed, maar had een duidelijk idee over de gewenste identiteit van een bigband: swing en pulse moesten altijd aanwezig zijn. De muziek moest vooruit! Zijn Count Basie Orchestra was één van de grootste swing bigbands ooit: vernieuwend in de hoogtijdagen van de swing en populair tot aan Basie’s dood.  Lees meer »
• 

  Crusaders, The Jazz

  The Jazz Crusaders was aanvankelijk (in de jaren zestig) een muzikale samenwerking tussen studiegenoten Wilton Felder, Joe Sample, Stix Hooper en Wayne Henderson. De stijl veranderde geleidelijk van akoestische hardbop naar souljazz en rhythm-and-blues. In 1971 veranderen bandnaam, samenstelling en muziekstijl. De muziek wordt toegankelijker en de groep speelt mee op albums van onder andere Curtis Mayfield, Joni Mitchell, Ray Charles en B.B. King. In de jaren negentig ontstaat een tweedeling.  Lees meer »
• 

  Curtis, King

  Tenorsaxofonist “King” Curtis (7 februari 1934 – 13 augustus 1971) was een van de meest gewilde sessiemuzikanten in de jaren vijftig en zestig. Hij was actief in de jazz, rhythm-and-blues, soul, rock-’n-roll en funk. Curtis was een veelzijdig saxofonist, maar daar bleef het niet bij: hij was ook actief als muzikaal leider en producer voor artiesten als Aretha Franklin, Roberta Flack en Donny Hathaway. Curtis leidde zijn eigen band en speelde als sessiemuzikant voor John Lennon, Buddy Holly, Solomon Burke en Bobby Darin. Hij speelde ook alt- en sopraansax.  Lees meer »