Artiesten - m

• 

  Machito

  Machito (16 februari 1908/1909 – 15 april 1984) was een Cubaanse bandleider, zanger en maracaspeler (maracas worden ook wel sambaballen genoemd). Hij was een spilfiguur in het ontstaan van Afro-Cubaanse jazz. Zijn groep, de Afro-Cubans, was een van de eerste groepen die jazzimprovisatie toevoegde aan de Cubaanse ritmes en daarvoor gevestigde jazzmusici als Charlie Parker en Dizzy Gillespie uitnodigde. De band was actief vanaf de jaren veertig, was met name populair tijdens de mambogekte (jaren vijftig) en bleef actief tot in de jaren tachtig.  Lees meer »
• 

  Magnolias, Wild

  Wild Magnolias is een folkloristische funkband die voortkomt uit de eeuwenoude Mardi Gras-viering in New Orleans, een carnavalstraditie waarvoor deelnemende Afro-Amerikanen zich uitdosten als indianen. Voor de feestelijke parade werden zij ingedeeld in zogenaamde stammen met elk hun eigen naam, aanvoerder en traditie; de Wild Magnolias was er daar één van.  Lees meer »
• 

  Matsunaga, Takashi

  Op 27 januari 1986 wordt de Japanse jazzpianist Takashi Matsunaga geboren in Ashiya, een plaats tussen Kobe en Osaka. Als kind bezoekt Matsunaga met zijn vader koffiehuizen om jazzplaten van grootheden als Art Tatum te beluisteren. Vanaf zijn vijfde gaat Matsunaga piano en Hammond-orgel spelen. Zijn talent wordt bevestigd als hij vijf jaar later een nationaal orgelconcours wint. Matsunaga besluit lessen te gaan volgen bij de docent die eerder een van Japans bekendste jazzpianisten de kneepjes van het vak bijbracht: Makoto Ozone. Eind jaren negentig treedt Matsunaga al op in jazzclubs, waar hij indruk maakt met zijn uitdagende, door bebop geïnspireerde speelstijl.  Lees meer »
• 

  Meola, Al Di

  Gitarist Al Di Meola (22 juli 1954) is van vele muzikale markten thuis. Latin-jazz, klassieke muziek, fusion, flamenco, Di Meola blinkt uit in bijna elk genre. Hij speelde in Chick Corea’s band Return to Forever, maar vormde ook een akoestische gitaartrio met John McLaughlin en Paco de Lucia. Verder speelde hij met Carlos Santana, Paul Simon, Herbie Hancock, Frank Zappa en Stevie Wonder.  Lees meer »
• 

  Mitchell, Blue

  Ondanks zijn talent werd trompettist “Blue” Mitchell (13 maart 1930 – 21 mei 1979) overschaduwd door tijdgenoten als Art Farmer, “Fats” Navarro, Chet Baker, Donald Byrd en Nat Adderley. Toch speelde Mitchell niet met de minsten: Julian “Cannonball” Adderley (Nats broer), Horace Silver, Chick Corea, “Philly” Joe Jones, Dexter Gordon en vele anderen. Als sessiemuzikant speelde de trompettist voor rhythm-and-blues-, soul-, rock- en funkartiesten als Ray Charles  Lees meer »
• 

  Montgomery, Wes

  Wes Montgomery (1923-1968) wordt beschouwd als een meester van de jazzgitaar. Na eind jaren veertig als laatbloeier te hebben opgetreden met Lionel Hampton, nam Montgomery als bandleider zijn eigen composities op, waarvan sommige nog altijd tot het standaardrepertoire van de jazz behoren. Montgomery speelde ook met Freddie Hubbard en John Coltrane. Later in zijn carrière boorde hij een nieuw publiek aan door covers van popliedjes uit te brengen. Montgomery bespeelde de snaren van zijn Gibson-gitaar met zijn flexible duim in plaats van met een plectrum, wat een warmer geluid opleverde. Handelsmerk was ook het laten klinken van melodieën in twee octaafregisters tegelijkertijd; deze techniek is door vele gitaristen overgenomen.  Lees meer »
• 

  Moses, China

  It could never be said that China Moses and Raphaël Lemonnier were fated to join forces on a project, given their rather different career paths and the seeming absence of any compelling reason for the two artists to meet.  Lees meer »