Artiesten - p

• 

  Parker, Charlie

  Hoewel altsaxofonist Charlie “Bird” Parker (29 augustus 1920 – 12 maart 1955) maar 34 jaar leefde is over hem meer geschreven dan over welke musicus dan ook in die tijd. Parker was een van de centrale figuren van de bebop en een van de meest invloedrijke jazzmusici ooit. Een voorbeeld voor de hele bebopbeweging en voor vele musici na hem. Zijn solo’s werden gekopieerd en bestudeerd om de revolutionaire tempi, de snelle akkoordwisselingen en de harmonische- en de melodische vernieuwingen. Al in 1948 waren Parkers uitgeschreven solo’s voor studie beschikbaar. Nummers als “Anthropology” (1950), “Ornithology” (1946) en “Scrapple from the Apple” (1947) zijn klassiekers geworden.  Lees meer »
• 

  Parker, Leo

  Waar collega’s op een handzame altsaxofoon of trompet met de eer gingen strijken, besloot Leo Parker (1925-1962) halverwege de jaren veertig opeens om baritonsaxofoon te gaan spelen. Al snel bewees hij echter dat ook dat instrument een plaats verdiende in de bebop, die destijds aan populariteit won, en bijkomend voordeel was dat hij er moeiteloos een stevige groove mee kon neerzetten. Parker had als sessiemuzikant dan ook een druk programma: hij speelde met Dizzy Gillespie, Illinois Jacquet, Fats Navarro en anderen. Na een tijdje radiostilte (te wijten aan een drugsverslaving) beleefde Parker in 1961 nog een late comeback bij Blue Note.  Lees meer »
• 

  Pass, Joe

  De Amerikaanse gitarist Joe Pass (1929-1994) heeft zijn bekendheid vooral te danken gehad aan zijn op fingerpicking gebaseerde stijl, een speeltechniek waar door jazzgitaristen eigenlijk slechts zelden gebruik van wordt gemaakt. De beheersing van die techniek stelde Pass in staat om als het ware zijn eigen melodieën en improvisaties te begeleiden, zodat hij ook zonder medemuzikanten een compleet geluid te bieden had. Het mag dan ook geen verrassing heten dat de gitarist instant fame behaalde met een soloalbum, Virtuoso, in 1973. Vanaf dat moment was hij niet meer weg te denken uit de internationale jazzscene. Pass vergrootte zijn reputatie door in wisselende bezettingen met pianist Oscar Peterson te spelen. Daarnaast trad hij op als begeleider van niemand minder dan Ella Fitzgerald en Sarah Vaughan.  Lees meer »
• 

  Pearson, Duke

  Duke Pearson (1932-1980) was een jazzpianist, componist, arrangeur en producer die bekendheid verwierf in de jaren zestig toen hij voor korte tijd optrad met het zogeheten Jazztet, een zesledige groep van Art Farmer en Benny Golson. Vervolgens speelde Pearson met Donald Byrd en Pepper Adams en ging hij als vaste begeleider van zangeres Nancy Wilson op tournee (1961). Daarna was Pearson een aantal jaar werkzaam als muzikant en producer bij Blue Note, waar hij een belangrijke rol vervulde in het vormgeven van een nieuwe reeks platen in het idioom van de hardbop.  Lees meer »
• 

  Pointer, Noel

  Violist en zanger Noel Pointer wordt op 26 december 1954 geboren in Brooklyn, New York. Lang voordat Pointer in de jaren zeventig jazzalbums gaat opnemen bij Blue Note staat hij al op grote podia, maar dan als klassiek geschoold violist. Op dertienjarige leeftijd maakt het talent zijn debuut met het beroemde Symphony of the New World Orchestra; hij speelt dan muziek van de componist Antonio Vivaldi. Gastoptredens bij het Chicago Chamber Orchestra en het Detroit Symphony Orchestra volgen. Tijdens zijn conservatoriumstudie ontwikkelt Pointer gaandeweg zijn liefde voor jazz, en behalve als solist bij gerenommeerde orkesten gaat hij dan ook als sessiemuzikant aan de slag in de New Yorkse jazzscene.  Lees meer »
• 

  Ponty, Jean-Luc

  Jean-Luc Ponty (geboren in 1942) heeft de viool met succes geïntroduceerd in de moderne jazz. Ponty leek een loopbaan te zijn voorbestemd als talentvol concertviolist, maar het liep anders: naast zijn professionele carrière richtte hij zich op jazz, en een samenwerking met zijn voorbeeld Stéphane Grappelli inspireerde hem om daarin verder te gaan. Na te hebben gewerkt met Frank Zappa en John McLaughlin leidde Ponty zijn eigen bands, waarmee hij een kruisbestuiving speelde van jazz, rock en wereldmuziek. Ponty experimenteert met versterkte violen waarvan hij het geluid met effecten verfraait.  Lees meer »